Forum Romanum Rome S. Maria Antiqua met fresco's uit de 6e

S. Maria Antiqua met fresco's uit de 6e - 9e eeuw (FORUM ROMANUM)
Met de Aula Domitiana maakte S. Maria Antiqua deel uit van een immens gebouwencomplex dat de verbinding vormde tussen (de paleizen op) de Paltijn en het Forum Romanum.
S. Maria Antiqua plattegrond: A) Atrium; B) Presbyterium; C) Absis; D) Kapel van Theodotus; E) Kapel van de Santi Medici; F) Middenschip; G) Linkerschip; H) Rechterschip;	S. Maria Antiqua van bovenaf gezien: atrium en kerk S. Maria Antiqua uitgelicht
S. Maria Antiqua: de ingang	S. Maria Antiqua van binnen: overzicht van de drie schepen met achterin het presbyterium en de absis.
De geschiedenis van de S. Maria Antiqua met haar fresco's van de oudheid tot 847 nC:
De kerk Santa Maria Antiqua, gelegen aan de voet van de noordwestelijke steile helling van de Palatijn, werd gebouwd door het hergebruiken van de bakstenen structuren van een uitgebreid architektonisch complex uit de tijd van keizer Domitianus (81-96), waarschijnlijk een monumentale vestibulum van de keizerlijke paleizen op de Palatijn, daarmee verbonden door een overdekte trap, die nu nog bestaat. De plattegrond van het voorheen bestaande gebouw leende zich uitstekend voor de aanpassing aan de nieuwe functie van kerk. de oorspronkelijke quadriporticus (vierkante zuilengang) werd omgevormd tot drie schepen en het ruime vertrek aan de achterkant werd het presbyterium, dat pas op een later ogenblik werd voltooid met een absis, die gewoon werd uitgehakt in de dikte van de Romeinse muur. In het jaar 847, tijdens een aardbeving, werd deze plek ernstig beschadigd door stukken muur die vanaf de Paltijn naar beneden stortten. De kerk werd verlaten en opnieuw gesticht in de buurt van de tempel van Venus en Roma als Santa Maria Nuova. Alleen het atrium bleef nog een een enkele eeuw in gebruik als de Kapel van S. Antonio. Santa Maria Antiqua is gewijd in de loop van de 6e eeuw nC. en werd later, in de loop van circa 3 eeuwen, versierd met vele verhalende fresco's. Veel van deze fresco's zijn nu nog bewaard gebleven (ca. 250 vierkante meter) en zijn, ondanks hun precaire toestand, unieke documenten over de ontwikkeling van de hoogmiddeleeuwse kunst in Rome en elders. Grote fragmenten van fresco's uit dezelfde periodo zijn ook in het zogenaamde Oratorium van de 40 Martelaren, een naastgelegen ruimte die deel uitmaakt van hetzelfde religieuze complex.
Het enige bewaard gebleven fragment van een schildering uit de eeuw van de stichting van de kerk is een deel van het beroemde "palimpsest" (eigenlijk een herbeschreven papyrus) op de rechterwand van de absis, waar zes lagen schilderingen uit verscillende periodes over elkaar heen aangebracht zijn. De scildering op de eerste laag, die een Madonna op troon (Maria Regina) en aanbeden door een engel voorstelt (annunciatie), gaat terug tot het midden van de 6e eeuw (565-578) en wordt telkens overgeschilderd tot in de 8e eeuw..
De rechterwand van het presbyterium met de "palimpsest". Op de voorgrond resten van het plaveisel in opus alexandrinum. Detail van de laag van het palimpsest met Maria Regina	Deel van het beroemd "palimpsest"
649-653: Paus Martinus I liet de wanden van het presbyterium decoreren en veel gedeeltes van het middenschip. Paus Martinus I stierf in ballingschap en oner martelingen omdat hij zich verzette tegen de keizer van Constantinopel.
De zuid-westelijke pilaster met fresco's uit de tijd van paus Martinus I.	Detail: Solomonis, moeder van de Maccabeeën, met haar zeven zonen.
705-707: Paus Johannes VII had een bijzondere voorliefde voor deze kerk, omdat hij opgegroeid was op de Palatijn als zoon van de bewaker van de keizerlijke paleizen. Hij liet het prebyterium opnieuw decoreren en verhalende schilderingen aanbrengen in de kapel van de Santi Medici en in vele andere delen van het monument.
De noord-westhoek van de kapel van de Santi Medici	Kapel van de Santi Medici: paneel met 5 heiligen uit het Oosten aan wie geneeskundige kracht werd toegeschreven.
741-752 Paus Zacharias: tijdens zijn pontificaat werd de bouw uitgevoerd van de kapel van Theodotus, die zijn naam ontleent aan de gelijknamige donateur, een edelman die als ambassadeur van de paus de eerste contacten tot stand bracht met het hof van Frankrijk, de toekomstige bondgenoten bij het politieke losmaken van Byzantium.
De kapel van Theodotus met achterin de Crucifix en rechts op de wand een beeldverhaal gewijd aan de heiligen Quiricus en Giulitta.	In de nis de Crucifix.
757-767 Paulus I: hij gaf de opdracht tot de laatste versiering van de absis en liet uitgebreide beeldverhalen maken op de wanden van de zijschepen.
De wanden langs het linkerschip met een cyclus van fresco's die zich ook uitstrekte over de wand van het rechterschip. De cyclus bestaat uit drie rijen figuratieve fresco's boven elkaar en boven een geschilderd gordijn. het is één van de weinige zone's die in meer recente tijd gerestaureerd zijn (1981-1982)	Detail van hewt centrale deel van de wand. Deze rij stelt voor: Christus op troon, met rechts Griekse heiligen en links Latijnse heiligen. De twee rijen erboven stellen scenes uit het Oude Testament voor.
772-795 Paus Adrianus I: liet de laatste schilderingen aanbrengen vóór de aardbeving van 847.
Paneel met de laatste scilderingen vóór de kerk verlaten werd in 847. In 1956 werden de fresco's losgemaakt van de westmuur van het atrium en staan nu opgesteld in het rechterschip.	Detail van dit paneel met Maria Regina op troon tussen Heiligen. Links de opdrachtgevende paus Adrianus I, met een azuurblauwe vierkante nimbus omdat hij nog in leven was.
Sarcofaag in de S. Maria Antiqua

HET OUDE ROME - & - ROME VANAF DE MIDDELEEUWEN

S. Maria Antiqua met fresco's uit de 6e - 9e eeuw (FORUM ROMANUM)

De geschiedenis van de S. Maria Antiqua met haar fresco's van de oudheid tot 847 nC: